يعنى پيغمبر تو برانگيخته شده توست ، تو او را به حق برانگيخته اى . « و رسولك الى الخلق » و پيغمبر فرستاده توست به سوى بندگانت . دعا براى پيامبر گرامى ( صلى الله عليه وآله و سلم ) « اَللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ مَفْسَحاً فِى ظِلِّكَ ، وَاجْزِهِ مُضَاعَفَاتِ الْخَيْرِ مِنْ فَضْلِكَ » ( بار خدايا براى او در سايه رحمت و احسان خود جايى فراخ بگشاى ، و او را از فضل و كرمت پاداشهاى مضاعفِ نيكو ده . ) حضرت در اين خطبه ابتدا از خدا تعريف كرده كه او « داحى المدحوّات » است ، « داعم المسموكات » است و . . . بعد هم درود بر پيغمبر فرستاده و صفات او را برشمرده است ، در اين قسمت هم براى پيغمبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) دعا مىكند كه « اللّهمّ افسح له مفسحاً فى ظلّك » خدايا به آن حضرت در ذيل سايه خود وسعت ده ، و در پايان هم براى خود و ديگران دعا مىكند . « مفسحاً » مصدر ميمى و در اينجا مفعول مطلق است ، و ممكن است اسم مكان باشد يعنى مكان وسيع ; « فى ظلّك » جار و مجرور متعلّق به « افسح » است ; خدايا در پناه خود به آن حضرت وسعت ده وسعت دادنى . « و اجزه مضاعفات الخير من فضلك » و به او از فضل و كرم خود اجر و جزاى چند برابر عطا فرما . « مضاعفات الخير » اضافه صفت به موصوف است ; يعنى خيرهاى زيادى به او عطا كن . « من فضلك » يعنى از تفضّل و كرم خود ، به اين معنا كه اگر استحقاق هم نباشد از فضل و كرم خود عطا فرما . « اَللَّهُمَّ اَعْلِ عَلَى بِنَاءِ الْبَانيِنَ بِنَاءَهُ ، وَاَكْرِمْ لَدَيْكَ مَنْزِلَتَهُ ، وَاَتْمِمْ لَهُ نُورَهُ ، وَاجْزِهِ مِنِ ابْتِعَاثِكَ لَهُ مَقْبُولَ الشَّهَادَةِ ، وَمَرْضِىَّ الْمَقَالَةِ ، ذَا مَنْطِق عَدْل ، وَخُطَّة فَصْل » ( بار خدايا بناى او را بر بناى سازندگان بلند گردان ، و مقام و منزلتش را نزد خود گرامى دار ، و نورش را كامل كن ، و پاداش رسالتش را قبولىِ شهادت و پسنديده بودن گفتارش قرار بده ، او كه داراى منطق عادلانه و راه جدا كننده حق از باطل بود . )